Özlem Şiiri - Murat Kayraklık

Akşamları hiç sevemedim,
Çelikten bir halattı yüreğimi acıtan.
Bitmeyen bir çile, geçmeyen bir zaman.
Gün batımını hiç sevemedim...

Hasretin gitmeden çöküyordu içime,
Sensizliğin korkusu siniyordu yüreğime.
Ruhumun karanlığına ay gibi doğuyordu,
Benden hiç ayrılmayan hayalin.
Işık oluyordu gecelerime...

Gittiğini anladığım an;
Karanlık denizlerin en hırçın dalgaları vuruyordu pencereme.
Perdeye küflü bir iğne ile tutturduğum,
Kurumuş bir gül takılıyor gözlerime.
Ve yine..
İşte acıyor yüreğim yokluğun ile..

12/01/2002