Özlem Şiiri - Mesut Çakırca

Dalgaların savurmuş haliyim
Öylesine yorgun
Öylesine bitkin
Kalemim ha düştü
Ha düşecekken parmaklarından
Kafamdan akıp giden mısralarıma
Yetişebilecekmiyim

Bu sefer kendimi değil
Seni sayfalara dökmeliyim
Yanlızlığımı seçmişken
Neden sanki bana
Kağıt üstünde bile olsa
Madem evlendik
Gel birlikte yaşayalım
Birlikte yaşayalım dedin
Birkaç ayda sırtını döneceğini
Nerden
Ama nerden bilecektim
Benim gün ışığım olup
Doğmuşken dünyama
Ay ve yıldız ışıkları
sana yeter deyip
zifiri karanlık kuyuya
tekrar geri ittin
Oysa tekrardan
Gülen gözlerinle
beni kuyumdan çıkarıp
Beni tekrar hayata
Döndürebilirdin

Ne değişti dünden
Ne bekliyoruz gelecekten
Neyse ki gene de huzur ve
Mutluluk sarmalındayım
Son bir durak kalmışken
Günlerimden
Ölümün kapısından
Bir bakış atıp
Son adımımı atarken
Seni tatlı bir anı olarak
Daima sevip
Özleyeceğim