Özlem Şiiri - Görkem Güngör

Düsünmezmiyim saniyorsun seni her gün aramayi
Duymayi güzel ürkek sesini, konusmayi
Özlemeymiyim saniyorsun içimi saran kokunu
Hissetmeyi damarlarindaki kanin tatli sicakligini
Hatirlamazmiyim saniyorsun salinarak yürüyüsünü, bakislarini
Izlemeyi uzaktan geçerken seni, gözlemeyi davranislarini

Özür dilerim eger kabalik ettiysem az önce
Sebebi biraz içtigim biradandir, birazda efkardan
Gördüm seni geçen gece uyurken yatagimda
Öpüyordun beni yanagimdan, sariliyordun
Kaybetmek istemiyorum seni hiç bir zaman diyordun
Kaybetmeyeceksin güzelim çünkü ben seni seviyorum

Açtim gözlerimi bu sabah yine her sabah oldugu gibi
Dinledim serçelerin çigliklarini sanki hiç bitmeyecekmis gibi
Geçsin efkarim diye yaptim bütün gündelik isleri
Okudum, yazdim, gezdim ve dolastim
Ve günün bütün sesleri kesilirken yavas yavas
Gögsüme metal saplanmisçasina bir siziyla kalakaldim