Özledim be usta Şiiri - Duygusuz Şair

Özledim Be Usta

Özledim be usta...
Yemin ederim çok özledim.
Ceylan bakışını, o gülüşünü,
Teninin kokusunu çok özledim...

Şimdi nasıl alışırım gidişine?
Nasıl yaparım bir daha sesini duymadan?
Bilmiyorum be usta, inan bilmiyorum...
Gittiğinden beri tadı tuzu kalmadı dünyanın;
Ne aldığım havayı anlıyorum,
Ne önümdeki ekmeği, nimeti...

Sadece bir ses be usta...
Bir kerecik sesini duymak çok mu?
Çok bir şey mi istedim şu yalan hayattan?

Şimdi nereye adım atsam gözüm onu arıyor,
Hangi yana dönsem sanki karşıma çıkacak gibi...
Ben alışamıyorum usta,
Ne yapsam, ne etsem olmuyor...

Ne zaman geçip gidiyor,
Ne de içimdeki bu yangın sönüyor.
Gittiğinden beri geceler zindan oldu bana,
Dört duvar üstüme üstüme geliyor...

Sokaklar bile senin adını fısıldıyor kulağıma,
Çalan her şarkıda, geçen her dizede sen varsın.
Ben bu şehri de bu canı da seninle sevmiştim...

Şimdi sensizken usta,
Ne bu koca şehre sığabiliyorum,
Ne de artık bu bedene sığabiliyorum...

– 15 Temmuz 2024 / 23:45
Duygusuz Şair