Özledim be usta Şiiri - Duygusuz Şair

Özledim be, yemin ederim çok özledim...
Neden gittin?
Neden beni böyle sersefil, harap, viran ettin?
Oldu mu he? Yakıştı mı bu ayrılık bize?
Hiç vakti değildi sevdiğim, gitmenin hiç vakti değildi...

Gittiğinden beri tadı tuzu kalmadı bu dünyanın;
Ne içtiğim sudan anlıyorum,
Ne yediğim nimetten tat alabiliyorum...
Sen gittin ya, sanki dünya başıma yıkıldı,
Sanki hayat durdu da ben ortada kaldım...

Gündüzleri bir şekilde kandırıyorum kendimi,
İnsanların arasında dik durmaya çalışıyorum.
Ama gece oldu mu şu dört duvar üstüme geliyor,
Sokaklar bile senin sesini fısıldıyor kulağıma...
Hangi şarkıyı açsam seni söylüyor,
Hangi dizeye baksam senin adın geçiyor...

Şimdi nasıl alışırım yokluğuna?
Nasıl geçer bu simsiyah geceler sensiz?
Bir daha sesini duymadan ben nasıl yaşarım?
Nereye adım atsam gözüm seni arıyor,
Hangi yana dönsem sanki ansızın karşıma çıkacak gibisin...
Alışamıyorum işte, ne yapsam etsem olmuyor!

Aklıma geldikçe o ceylan bakışların, teninin kokusu,
Yüreğimde sönmeyen o ateş bir daha tutuşuyor.
Zaman geçer, unutursun diyorlar ya hani;
Yalan valla, ne zaman geçiyor ne de bu sızı diniyor...
Ben bu şehri de, bu canı da seninle sevmiştim;
Şimdi sen yokken ne bu koca şehre sığabiliyorum,
Ne de bu yorgun bedene sahip çıkabiliyorum...

Tek bir ses be, sadece tek bir ses...
Bir kezcik sesini duymak çok mu şeydi bu yalan dünyadan?
Şimdi ne diyor Duygusuz Şair biliyor musun?
Beni böyle sersefil, böyle çaresiz bırakıp gidenler utansın!
Benden beni alıp gidenlere,
Beni böyle canlı cenazeye çevirenlere yazıklar olsun...

***
Şair: Duygusuz Şair
Yazım Tarihi: 2020
Telif Hakkı: © Bu eser meşru tüm haklarıyla Duygusuz Şair'e aittir. İzin alınmadan ve kaynak gösterilmeden paylaşılamaz, çoğaltılamaz ve kullanılamaz.