Özhan Hakan Şiirleri

21

ŞİİR


22

TAKİPÇİ

Özhan Hakan

I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!

Devamını Oku
Özhan Hakan

gidersin,
kimse bilmez yangınımı
şaşırır bütün haritalar
yollar yordamsız kalır...
ağarır dorukları
sert rüzgarlı dağların.

Devamını Oku
Özhan Hakan

Adını yazmadım senden sonra,
yangınından kaçırıp gözlerimi
resmine hiç bakmadım.
Her sabah
yokluğunla ıslanan saçlarımı okşadım
şefkatine özenip...

Devamını Oku
Özhan Hakan

-ve yedi gök
altı iklim
suyla kazınmış toprak suretinde-

bir ismin esaretinde şimdi düşler
-ki her andığında beynine intihar gibi çakılır-

Devamını Oku
Özhan Hakan

Güneşin Mezopotamyasında
Ezgisi çalınmış sürgün bir sevdaya ağıt…


yürüyorsun,
peşinde kırık bir türkü...

Devamını Oku
Özhan Hakan

dilim varmazdı kederimi anlatmaya
korkum şivesi bozuk bir sessizlikti
alfabesi yitik bir dil olurdu gidişin
ki; yokluğun bütün dillerde kimsesizlikti.

bilmeyebilirsin belki;

Devamını Oku
Özhan Hakan

Susmak, bir tercih değil,
bir tehcirdir söylenmemiş sözler diyarına...
Ve
Fırtına öncesi 'densizlik'tir üstlendiğin,
üstelediğin her cümle..!

Devamını Oku
Özhan Hakan

yıllarca kanmışız güneşe yıllarca aldanmışız,
aşktan ç-aldığı ışıkmış meğer bizse şafak sanmışız...
eyvahtır...ruhum ile tenimin arasında duran eyvah...
ve aşktır âh ile biten en büyük günah...

Devamını Oku