Günün ilk ışıkları muhtirasinda bir bakış benim ki.
Geleceğe umutla bakmak hesabı,
hisli hatıraların burukluğu sanki.
Şizofrenik bir olgu misali, inadına tutturmuşum bir mutluluk türküsü.
Çığırıyorum yanlış makamda,
boğuk bir sesle.
Ezgilerde saklanıyor geleceğe dair umutlarım.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta