Öze İndim Şiiri - Kasım Kobakçı

Ulaştım ruh derinine,
İndim kalbin zeminine.
*
Sordum o an bilgeliğe:
İnmek neydi sessizliğe?
*
Arayışta sır çözerken,
Ruhum hep dipte gezerken;
*
Ben kaçmayı hiç bilmedim,
Yolculuktan eksilmedim.
*
Canlanarak indi özüm,
Kaynağından koptu sözüm.
*
Zordu delmek öz bendini,
İnip bulmak ta kendini;
*
Durularak dipte kalsam,
Sudan öte mana alsam.
*
Sezip sırrı hep bildiler,
O karanlığı sildiler.
*
Acılardan geçip dindim!
Kabuk kırıp öze indim.