Öze Çıktık Şiiri - Ömer Baycan 3

Yorulduk belki düze çıktık,
Zemheriden sonra yaza çıktık.
Bağdaş kurup, yedik içtik.
Şekeri ezip tuza çıktık.

Selam vereni dost sandık,
Dertsiz iken el derdine yandık.
Silkeleyip atınca fazlalıkları,
Kendimize gelip bize çıktık.

Varken verecek oldular.
Yok olanı kesemizden aldılar.
Düştüğümüzde anırarak güldüler,
Alttan kurtulup yüze çıktık.

Onlar söyledi biz duymadık.
Acı kelamlarını söz saymadık.
Emanetlerine göz koymadık.
Güneşte kalmayıp kuza çıktık.

İlmek ilmek işlediler aklımızı,
Bırakmadılar gizlimizi saklımızı,
Değişitiremeyince şeklimizi,
Hint kumaşından beze çıktık.

İncinmesinler diye eğile büküle,
Zerk etmedik insanlığımıza hile,
Yettiniz artık deyince gafile,
Nihayet sekizden dokuza çıktık.

Bize uzak Allah’a yakın olsunlar,
Gıybet ile muhabbete doysunlar.
Gelip geçtik bizi yok saysınlar.
Yabancıya yerimiz yok, biz öze çıktık.
Ömer BAYCAN 10.11.2026