Özdemir Koca Şiirleri - Şair Özdemir Koca

Bir Adem olur dert gamın ehli,
Gamla eylenene gül neylemeli,
Tut ki utandın dert anlatamadın,
Derdi olan derdini Ney'le söylemeli.

Rüzgar eser bahar bağından,

Sabah sabah öten rahmet Horozu,
Yârimi gördün de ondan ötersin,
Yine Güneşime meydan okursun,
Birini mi gördün de ondan ötersin.

Yoksa uykunda Gülümü gördün,

Kadınların orospusudur Kiraz,
Dudaklara da yakışır yanaklara,
Hem endam vardır hem naz,
Kızıllığı konar yaktığı yüreklere.

Çiçekleri kokar meyveleri yakar,

Kıyamete kaldık belli Kıyamete,
Öyle bir Kıyam günü günden öte,
Kafirler Ebu Leheb'i aratır oldu,
Yahudi Hristiyan hepsi bir oldu.

Müslümanlar yedi başlı Ejderha,

Bir Köşk üstünde Güneş,
Yamaçta papatya vardı,
Boyun eğen bir Ayçiçeği,
Mahrum Güneş'e bakardı.

Herkes memnun halinden,

Geldi Deccal geçti işin başına,
Bizi şerrinden korusun Allah.
Dünya havalede şehir yıkıldı,
Selametle ümmeti korusun Allah.

Güneş dönüp durur evrende,

Bir Fare dadandı Beyin köşküne,
Ne ambar kaldı, ne bir torba un,
Ejderha halt etmiş Allah aşkına,
Ne Köşk koydu, ne han ne hamam.

Görmedim böyle büyük iş güzar,

Ben köy okullarında öğrendim yalnızlığı,
İnsanlığın nasıl parayla satılıp alındığını,
Ben köy okullarında öğrendim yalnızlığı,
Kalabalıkta arkadaş rüyalarına dalmayı.

Bir metre kar içinde bir metre koca adam,

Günler ölür, haftalar, aylar ölür.
Kudüs ölmez Kudüs bir gönüldür.
Ümmet susar Kürt ölür, Arap ölür,
Kudüs ölmez Kudüs bir gönüldür.

Mescidi Aksa süzülür o harabede,

Gün batımı geldim sana Bahar,
Ellerin de hançer var bilirim,
Tırnakların ok olup batar bağrıma,
Kusura bakma sevda da yeniyim.

Gün batımı geldim sana Bahar,