Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

Süreten İnsanız

Nice donlar biçtik bürünüp geldik,
Suya aksedeni kendimiz bildik,
Düşünüp iyice biz kimiz dedik?
Süreten ademiz sireten insan..

Kıyılarda dalgaların ahengine dalmış olanlar,
Sığ sularda balık avlayanlar,
Sığınacak bir limanı olanlar,
OKU ya NUSH un derinlerine dalmış olanları hiç anlamadılar..
Hatta hiç kafa yormadılar...
..........

TABANIN SESİ

Haince vuruldu meydanlarda baba yiğit kurtlar,
Çakallarca tutuldu, yollarda köşeler yurtlar,
Otağı şaşırdı boz KURT görünümlü ak postlar..
Yolumuz bundan sonra açık, olsun dostlarım..

Adem zey-Tin gönlünde TEKbir iken,
Havva ile incir kesrete daldı.
Sen deryada bir katre nefes iken,
Halif unvanını hilkatte aldı.

Topraktan gelen bir, toprağa giden,

Diledim Mevla'dan eyledi kerem,
Geldim, sedire himmet yüklü heybem,
Doldurdum deryadan, talibe verem,
Tas  delik su  boşa dolmuyor dostum.
( hudey hudey dolmuyor dostum.)

Biri gelir çağ açar çağ kapatır,
Biri gelir onu yeniden kurtarır,
İkisini de koca cihan iyi tanır,
Biri gelir herşey ona münhasır,
İçinde kimse yok gafa tamtakır..
ÖZ ve CAN

Sene ikibinler, ateş ANADOLU,
Bir bir diye bölük, dört köşe yurdu,
EVET diyen halkı, endişe saldı,
Ettik bulduk diye , çizin tarihe.

Doğru söyleyeni, çekip kovdular,

Karga bülbüllenir sazı çalamaz,
Gözünde var yaşı, gönlü ağlamaz,
Dalın kırar hoyrat halden anlamaz,
Yazık edip gülü zara vermeyin,

Her çiçekten derde, bir deva olmaz

Gönlüne güneş doğmadıktan kerri..
Ne geceler sabaha ulaşır,
Ne gelen Hazanın hüznü son bulur,
Mevla kudretinden vermedikten kerri,
Ne zamanında dikilen bahçenin gülü
Ne kokusu ne rengi olur,

Ağu damlar dudaktan, dil  bir karış,
Onu çekiştir he  bununla çatış,
Gül sanır kendini boy atmış kamış,
Bak hele tekamül etmişe sen.

Bak sözde akışır durmaz takışır,