Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

Ne gursağımıza dizilmedik,
Ne içimizde çürümedik,
Ne de yaşama dair,
HEVESLERİMİZ kaldı..
Önce Bir bir Ertelendi
Olmadı tümden bırakıldı.

Kıyısına yaklaşamadığım KARADENİZ'im,
Ege de ki özgür sarı saçlım mavi gözlüm,
Kollarında huzur bulduğum AKDENİZ'im,
Ben, beni benden edeni:
Ben seni TÜRKİYE'mi sever gibi sevdim..

Kimine kolay, hoş gelir yaşamak,
Kimi mecbur gibi  acılara  katlanmak,
Kimine kadersiz yağa bala bandırmak,
Milletim kadersiz acı TÜRKİYE'm benim..

Penceresiz ezelden yüksek odalar,

TÜRKÜLER

Tarih belki eksik yazar,
Mimar belki yanlış çizer,
Yalansa kendine döner,
Türküler yalan söylemez dostum,

TÜRKÜLER..

Türkü, bizi bizden alıp götürür,
Getirir de bizi bizde gezdirir,
Düşündürür ağlatır ve güldürür,
TÜRKÜLER bir eden, bizi BİZ EDEN..

Mevsimler, renkler, sesler, gündüz ve geceler, 

Aynı nakaratı çalıp söylemekteler,

İçtenlikler, sevmeler, aşklar nasıl şeyler?

UĞRAŞMA BENLEN

Merhaba demeden, söyleyim baştan,
Anlamam ben pos, sarkık bıyıktan,
Geçtik aba, çulha, hare libastan,
Gardaş süretime bakıp da,

Herkes bir yol tutmuş gider dikine,
Cevher diyor bak taşlı eteğine,
Ya..! Cennet  yazmış araç hedefine,
Başka levh -i kalem umrunda değil.
(Hey can hey can farkında değil).

Çok çektik, uzaklıklardan, ayrılıklardan kötü sözlerden,
ÖZLEDİK SEVGİYİ, GÜLMEYİ
ÖZLEDİK GÖZ GÖZE GELMEYİ
ÇOK OLDU TUTTUĞUMUZ ELİMİZİ GÜVENİPTE BİR BAŞKASINA VERMEYİ
Bu yüzdendir ki çoktandır, BARIŞ koyduk bebişlerimizin ismini,
Unutalım diye aramızda ki kırgınlıkları, kavgaları,

UNUTTUM.

Yaşar sanıyorlar devindiğimden,
Soyundum inan ki ben benliğimden,
Zamanla geçmiyor, kendiliğinden,
Vazgeçtim ben, ben de beni unuttum.