KARDEŞİM
Musa İsa Muhammed bir M.İ.Mledik,
Bütün insanlık aynı tek bir dedik,
Siyahı beyazdan ayrı görmedik,
Beni kafir diye yerme kardeşim.
KAR YAĞIYOR
Hem de üstü üstüne..
Hiç aman ve ara vermeden,
Henüz her şey, daha filizde iken,
Ömrümün her umarsız baharının ardından,
Bizim mahlede bir otağ kurulur,
Can seyran eyler, şerbet sunulur,
Karışım tellerden ezgi iledir,
Sözümüz çare ve ilaçtır BİZİM.
Teller titreşir sazlar çalınır,
Kıyadalı idi gönül bağım, şimdi gerildi dikenli teller,
Döndü hazana baharım, yaprağım serildi, soldu güller,
Muhannetten olmaz yardım, yürek yoruldu bilmiyor eller.
Dertliyim kederli, çaresiz, yarınım yok yıllarım dertli.
Beklerim ki mola verir belki felek yetti sonbahar,
Saçlarıma hep, yağdı karlar,
Ömür bitti, tükendi, yıllar,
Sokak sokak bak, yarım yollar,
Buğulu kalır hep aynalar…
Dayanamıyorum…
Sadece et kemik değil ederin,
İnsan sürücüsüdür bedenin,
Aracını doğru sürememişsin,
Menzile varsan ne ki varmasan ne ?
Yürek taş, sevgi yok hiç merhametin,
Ellerini gökyüzüne değil,
Gönlünü dön iç yüzüne çevril,
Yönünü etme çöllere meyil,
Musa gibi gez, özüne evril.
Kendinden başka arama resul,
KENDİNİ
El indinde kusur yafta çok kolay,
Özümüz bir tenimiz gör kalay,
İster sedir de ol istersen saray,
Sen benden ayrıl da gör can kendini,
He hı.. diyerek avuttun kerte erte,
İlaç diye zamana bıraktın, örte örte,
Allah cezanı versin,
Kangren olup düştükten kerri..
Ömrüm tükendi, geldikçe kaçtın sen öte,
Ömür bir kav, parladı yandı geçti,
Kırıldı dalım, soldu gülüm rengi,
Felek acımadı, belimden biçti,
Aktı gözümde yaş kurudu bitti..
Virane gönlüm yedi şamar şamar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!