Ozanca Şiiri - Uğur Turgut Ilgar

Efendiye bakın hele,
Parmak sallıyor bir de.
Yirmi beş yıl mücadele,
Böyle savunulur mu?

Halkın sesidir Ozan,
Halkın sözüdür Ozan,
Halkın özüdür Ozan.
Böyle Ozan olur mu?

Ettiğin şu işten utan,
Konuştuğun sözden utan.
Vatan olsa senin tasan,
Kaygın para olur mu?

Sazının ayarı kaçmış,
Sözüne hamaset bulaşmış.
Sistem omurganı bükmüş.
Böyle duruş olur mu?

Sahne senin, haydi durma,
Öyle olmaz oturmakla.
Kalk, iki göbeğin salla.
Boşa alkış olur mu?

Yaşın da var, toy değilsin,
Ben bilirim, eski kurtsun.
Bırak da şerefin kalsın,
Biraz utan, olur mu?

Ilgar'ım, attığım okun
Hedefinde bir sen yoksun.
Bu şiirim hepinize
Benden bir armağan olsun.