Ozan Ali Aydın 2 Şiirleri - Şair Ozan Al ...

Yar beni bırakmış dağlar ardına
Diyor ki yapraklar dökülünce gel
Ham meyveyken varma benim tadıma
Saç dökülüp belim bükülünce gel

Irakta dur değme gönül telime

Bu gece Artvin'de yollara bakıp
Uzaklara türkü yakasım geldi
Kağıdı kalemi peşime takıp
Issız sokaklara çıkasım geldi

Şöyle bir uzandım sahil boyuna

Saça vuran damlaları severdin
Bak yağmur yağıyor çık gel sevdiğim
Üşüyünce sen tenime deyerdin
Hazırım yanmaya, yak gel sevdiğim.

Dertli sazı verir idin elime

Kırıp kabuğunu özüme bak yar
Vallah Köroğlu'nun tayı gibiyim
Deme üstün başın kır pas içinde
Bil ki isli demlik çayı gibiyim.

Bilevsiz tırpanla çayır biçilmez

Sanki terkedilmiş bir köy yüreğim
Gitmez dediklerim bir bir gidiyor
Kime güvenip de sırrım vereyim
Gitmez dediklerim bir bir gidiyor

Doğalı annemden kırık kanadım

Sen gideli sevgili karanlıkta kalmışım
Günümü aydın eden kahve rengi gözlerin
Dizlerinin dibinde meğer şifa bulmuşum
Şimdi çok uzağım da baldan tatlı sözlerin.

Tadım, tuzum kalmadı yediğim herşey bayat

Susuzken gördüğüm bir serap gibi
Düşüme gelirsin her seher vakti
Meşke çeker teni bir girdap gibi
Döşüme gelirsin her seher vakti

Her türlü duyguyu senle yaşarız

Hikmeti ilahi bu sevda bana
Aşıklar deminde zemzemi içtim
Gülüşün Mevlevi bakışın Yunus
Gül cemalin gördüm kendimden geçtim.

İstedim bir canı olsun kolumda

Gönlünün tüm şifreleri sen kadar güzel olsa
Harama değmez elim, sana hırsız oldum
Abı hayat suyu gibi içenin şifa bulsa
Gülüşünü barındıran cana hırsız olurdum.

Bakışın lokman gibi sarsa yaralarımı

Çalıştım, didindim öze inmeye
Şu dünyanın sefasını sürmedim
İnsan denen garip varın içinde
Vefa nedir bilenini görmedim.

Beş parmak bir idi eşitti her can