Öz değil Şiiri - Ahmet Sercan Kahriman

İnsanın ölçüsü mülk, söz değil,
Dostluk satırlarda, yürek öz değil.
Bir umut aradık yalanın içinden,
Gerçek sandığımız sahte, göz değil.

Sercaniyem yorgun, umut hak değil,
Gönül yarasında kalan köz değil.
Bir “dem” aradık koca cihan içinden,
Hal sandığımız serap, öz değil

Kalmadı vicdanda eski iz değil,
Söz tükendi, kalan sessiz biz değil.
Bir zaman bekledik, cevap yok içten,
Belki de gerçek, vuslat değil, söz değil.