Oyuncak Şiiri - Emrah Arslan

Emrah Arslan
68

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Oyuncak

Eskiden evimde otururdum, buna fırsat varken hala.
Şimdi dünya evimin içinde, oyuncak olmuş elimdeki bir telefonla.

O mu oyuncak bende, ben mi onun oyuncağıyım bilemedim.

Kafamdaki curcunadan kaçıp da kendimi dinleyemedim.
Bu sürekli çalışan makineyi dinlendirmek lazım arada.
İnsan huzur buluyor kendi içindeki tenhalarda.
Sessizliğin tadını hatırladım sonunda.

Emrah Arslan
Kayıt Tarihi : 12.7.2020 15:56:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!