Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
modern şiir, damarlarımıza kadar işlenmiş ışıktır.
sizin de tarzınız bu... kelimeler bir bir, anlam ordu ordu... tebrikler.
neden bilmem sanki bu şehir sizin şehriniz değil ve bir yolunu bulsanız hemen gidecekmişsiniz gibi şiirleriniz... çok güzledi teşekkürler
Harika, çok çarpıcı. Kutlarım. (10)
Birol Hepgüler.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta