Bir koşuşturmanın tam ortasında ceplerine dakikaları doldurup ömür taşıyorsun fark etmeden. Sabah aceleyle çıkılmış kapılar, yarım bırakılmış çaylar, göz göze gelmeden geçen insanlar… hepsi biraz senden eksiltiyor dünyayı. Oysa hayat, bir çocuğun sokakta unuttuğu kahkaha kadar güzel, bir kadının saçlarına düşen akşam kadar inceydi. Sen yetişmeye çalışırken bir yerlere gökyüzü sessizce değiştiriyor rengini, ağaçlar usulca yaş alıyor, annenin sesi eskiyor telefonda. Ve insan en çok neyi kaybettiğini geceleri anlıyor. Bir kuş geçiyor içinden şehrin, sen duymuyorsun. Birisi seni seviyor belki, sen bakmıyorsun. Çünkü hayat dediğin şey varılacak bir yer değil sevgilim, arada unuttuğun güzelliklerin toplamıdır biraz da. Muhsin yener
Muhsin Yener 2Kayıt Tarihi : 15.11.2026 17:28:00
Şiiri Değerlendir
yok




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!