Düşler perdesinin altındaki kadın çağırıyor beni yalnızlığına. Sıcak bir gülüşüne gidiyorum yanına, hoş beş konuşuyoruz.
Birden ağlamaya başlıyor;
önce, kaybettiği kenti anlatıyor...
birlikte ağlıyoruz, ellerini tutuyorum
sarılıyoruz deliler gibi...
ne oluyorsa ondan sonra oluyor
kadın birden koşmaya başlıyor
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta