Öylesine Şiiri - Cevahir Evren

Cevahir Evren
33

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Öylesine

Düşler perdesinin altındaki kadın çağırıyor beni yalnızlığına. Sıcak bir gülüşüne gidiyorum yanına, hoş beş konuşuyoruz.
Birden ağlamaya başlıyor;
önce, kaybettiği kenti anlatıyor...
birlikte ağlıyoruz, ellerini tutuyorum
sarılıyoruz deliler gibi...
ne oluyorsa ondan sonra oluyor
kadın birden koşmaya başlıyor
sonra ağaçlar üstüme üstüme geliyor,
hiç yok yere kırmızılar, siyahlar görüyorum
kardeşimin sessiz yalvarışı
silah sesleri...

Cevahir Evren
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!