Öylesine bir rüyaydı işte,
Denedim tutamadım, rüzgara savrulan düşleri.
Öyle bir yalnızlık işte,
Gözler kapalı, saniyeler durmuş,
Perde arkasında kalmış geceler.
Öyle bir duygu işte,
Anlamsızlık içinde doğup gelişen.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta