Yağmurun sesi,
yıldızlardan gelen bir ses,
toprak gibi karanlık,
ve öyle kutsal ki;
öyle ki,
bir insanın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Yağmur, görünüşte bulutlardan iniyor ama gerçekte onu o bulutlara yükleyip ihtiyacı olan yerlere sevk eden ve tane, tane rahmet olarak indiren alemlerin Rabbi olan Allah'tır.
Rabbim afetsiz rahmetler lütfetsin amin!
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta