Herşey de cümlelerle söylenmezki be âdem...
Bazı duygular sessizdir, konuşulmaz hissedilir..
Bazen sessizliğin ağırlığı ya da anlamı seslerden çok daha derindedir...
Bazı duyguları konuşmak için,insanlar birbirine geç kaldığında, sessizlik en güçlü dile dönüşür... ve yüreğimizde yankılanan o fısıltılar doğrudan kalpte yerini bulur...
Herşey açıkça söylenmez be âdem;
bazen de
Bütün pencerelerde bekleyen benim..
Ve
o çalmayan bütün telefonlarda,
aylardır konuşan da...
Kabul...
Bir kez yolda karşılaşalım,
Ben hiç meyletmedim lüks bir yaşama..
Bir villam da olmadı lüks tarafından..
Makamlı adamlardan emir almadım...
Hiç ödün vermedim adamlığımdan..
Benim hiç birikmişim olmadı..
Kusur bende, suç bende...
Sen bana gökyüzünü vaadet medinki ..
Yüreğini gök belleyip kanat çırpan ben idim ..
Ben ağladım, ben güldüm, bu benim sahnem.
Ben yaşadım, ben gördüm,yok bir bahanem..
Ben hâlâ aynı çocuğum...
Azıcık içim, çokça dışım yıprandı, hepsi o kadar..
Bazen çocuk yaşta sekiz,
bazen 78 buçuğum...
Büyütmemek lazım, her sözü bu kadar...
Bazen martı gibiyim, kanatlarımdaki rüzgarla yaşıyorum...
Bizim çocukluğumuzda, pazar günleri ülke genelinde banyo günüydü.. evlerde doğal gaz yoktu.. birçok evde tüplü şofben bile yoktu.. sobaların üstüne kazanlar koyulur, kaynayan suyla evcek sırayla banyo yapılırdı.. yine ayrıca, TRT'de, pazar günleri ikindi saatinde Yay isimli bir dizi yayınlanırdı.. başrolünde William tell oynardı.. hepimiz o saati iple çeker, yarım saat önceden televizyonun başına oturur, dizinin başlamasını beklerdik... Yine böyle günlerden bir gün, hepimiz banyomuzu yapmış,
Televizyonun başında dizinin başlamasını bekliyorduk... Babaannem de neçeğini dizlerine sermiş, saçlarını tarıyordu.. Tam o sırada dizi başladı... William tell ekranda göründü.. babaannem Tam da William tell'in görüş açısındaydı... William, Uzun saçlarını salladı... Ekrana doğru şuh ve gizemli bir bakış attı... babaannem bir hışımla dizindeki neçeği aldı, başına örttü... Neçeğin bir ucuyla da ağzını kapattı..Çocuk aklımızla babaannemin bu hareketi karşısında şaşırdık ve ona niçin böyle bir şey yaptığını sorduk..
Babaannem;
-"Ergiçler saçımı mı görsün yavrum" deyincede kahkahayı bastık ve;
-"babaanne Biz onları görüyoruz.. Onlar bizi görmüyor ki" dedik...
Babannem;
Yasla başını göğsüme yâr...
Benim solum yedi tepeli şehir...
Benim solum, sonsuzluğa akan engin bir nehir...
Benim solum; hem evvel hem ahir...
Yasla başını göhsüme yâr..
Benim solum, yedi katlı gök..
Ben ki; yeni çağın acemisi, eski çağın hamalıyım
Ne ser üstündeki şapka, ne ayaklar altındaki halıyım
Aç kapıyı n'olur, uzaktan geldim..!
Geçtimde bin bir türlü tuzaktan geldim..
Yolları karıştırdım, kaybettim BEN'i..
Kimsenin girmediği bir sokaktan geldim..
Sabahı olmayan gecelerden sıyrıldım geldim..
Ervâhı ezelde, lehvi kalemle nasibine yazıldıysa eğer, sen ona kavuşasın diye alt üst olur tüm dengeler ...
Sen dert geldi sanırsın...
"Eyvah" dersin...
Gelen nasibindir, bilemezsin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!