Son Hatıranı Şiiri - My Poem Halil Köse

Gizlenmiş bir bahar hüznüm var,
çığdem çiçeğinin gamzesinde
Hayatın döngüsünde
Türlü türlü diygulara büründüğüm,
Garip bir ömrüm..

Ey benim hüzünlü kalbim,
kaç gece daha konuşacağız susarak..?
kimseye anlatamadığın ne çok şey biriktirdin
söyle, yiene kime anlatacaksın kendini
kim dinler bir suskunun içindekini..

kimseler bilmez seni,
adını koyamadığın acılarla
her gece yeniden uyanırsın..

Dilinin kıyısında,
dokunulmamış cümleler saklı,
söylesen dağılırsın,
suskun kalsan taşarsın
Kendi nefesini duymazken,
Kime anlatacaksın çığlığını..

Susuyor bazen ruhum,
Bir yanım yağmura durmuş toprak,
bir yanım rüzgârda eğilen başak
.
Köklerim geçmişe tutunurken,
dallarım hâlâ göğe uzanmak ister.
Kuru toprakların suya hasreti gibi
yüreği buğday başakları gibi
Kâh yem yeşil rüzgarla türküler söyleyen
Bir bakmışsın boynunu büken
Bazen de tam oldum dediğim yerde
Umutlarını selvi gölgelerine bırakan..
Ah benim garip ömrüm..
Ah benim garip ömrüm