Uçarız öyle, uzun görünen kısa bir yolda,
Kanadımız ne zaman yere değse,
Bir sevdiğimizi bırakırız toprağa.
Bir anne, bir baba ya da sevgili.
Hiç yerleşemeyeceğimiz yuvalar kurarız,
Üç beş, çalı çırpıdan.
Doğmak, aslında baştan kaybetmek gibi.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta