Bol sayıda bir dert ki her biri de kalıcı,
Ne şahsı için avantaj, ne kâr sağlayıcı,
İçi dışı hep keder, her şeyiyle bir acı,
Bitmeyecek sıkıntı hem de oyalayıcı,
Dur diyen varmış gibi ambargo dolu hayat,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta