Kaçma gölgenden, ötelerden gelen emir var.
Koş! Bakma ardına önünde koca bir duvar!
Vakit dolmuş ezelden, son olmuşsa aşikar,
Çıkmadan tahta, korkudan büyük korku mu var?
Koşsan da arkana bakmamakta etme ısrar,
An ola kapılıp da vehme eyleme ızrar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta