İstemezdim uykuya dalmak,
devrilip yollarda kalmak.
Sormadılar gelişim nerden,
ne göçtüm ne kurdum konak.
İstemezdim sütten ak kalmak,
pişirir göğsü kor kaygım.
Soğutur teni son kefen,
siler bu yalanı aklım.
Kayıt Tarihi : 16.10.2026 02:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!