Gece çöktü bedenime bu sabah, ruhum orman kadar sessiz
Dallar felç olmuş ağaçlarda, yapraklar nefessiz, kuşlar dilsiz
Pınarlar susuz, karanlığa sürgün ceylanlar, böcekler çaresiz
Yeşil maviye küskün, güneş ışıkları ürkek, ufuk çizgisi milsiz
Orman perisi kanat dökmüş, mutsuz ve masalcı artık sihirsiz...
S.Güler-29.11.2014
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzel mesajlar saklanmış bu şiirde hemde çok ahenkli olmuş
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta