Kötü bir masalın içine düşmüş gibiyiz.
Huzursuzluğu bir araya toplasan ;
Ancak bu kadar olabilirdi !
Meşakkatle geçen yılların ardından ,
Daha fazla sevip sevilmek zamanlarını,
Çalışıp çabalayıp hak etmişken,
Günü nasıl yaşadığımız,
Çevremizdeki canlılara ne kadar yer açtığımızla ölçülür.
Kapanan kapıların dışında kalan bir hayvana uzatılan el,
Onu yaşatırken gözlerindeki minnettarlıkla,
İnsanın kendi ruhunu kurtarır.
Bir kap su , bir kap mama vermek ,
Ben " Deniz ! "
Dilsiz Deniz !..
Dedeleriniz beni iyi tanır !..
Dedelerinizin dedesi de iyi tanırdı !..
Çok temiz insanlardı...
Sonra torunları siz geldiniz..,
İnsanları unutmam imkansız!
Hepsini çok iyi hatırlıyorum .
Beni terk edilme duygusuyla tanıştırdılar.
Kendilerinden çok uzak yerlere bıraktılar ..
Yabancı olduğum o yerlerde
Bir yudum su vermeyip kovdular.
İlla insan mı olması gerekiyor ?
Iyilikle yanımıza gelip hadi konuşalım diyenler bizim dostumuzdur.
Birçok nedenden dolayı,
Bazen çöküntüler yaşarız .
Adım atmakta bile zorlanırız .
Çevremize uyumu sağlamaya
İlave gayret gösteririz.
Her kelimeye her davranışa ,
Dışarıdan yeterince zorlayanlar var zaten kalbimizi,
İçeriden siz zorlamayın bari kendinizi!
Tutmayın içinizde biriktirdiğiniz stresinizi,
Bu hayatta en çok sen kendine lazımsın.
Adam , aynaya baktı !
Bu adam da kim dedi ?..
Saçı sakalı ağarmış ,
Karışmış birbirine !
Hiç yabancı gibi durmuyor ,
Tabiat aşığı insanların
Doğa içinde geçirdiği zamanlar ;
Ruhuyla düşüncelerinde aldığı her nefeste ,
Tüm olumsuzlukları bir kenara bıraktığı ,
En güzel zamanlardır ...
Gerçekler yüzünüze vurulduğunda
Canının acıdığını hissediyorsan
Yalanın iyi bir şey olmadığını da bileceksin .
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!