Orhan Gülaçar Şiirleri - Şair Orhan Gülaçar

Eylül bir kadındı !..
Kurumuş çiçekleri ,
Göğsünde tutuyordu .
Sevgi arıyordu ...
Sarılmak istiyordu ...
Sararıp soluyordu ..

Kadın ;
isterse ağır
İsterse sağır
İsterse kör olabilir .
Yanındayken bile yüzünü göremezsin !
Kadın ;

KADIN FENERİ
Bir kadın gördüm...
Deniz kıyısında,
Uzaklardaki sevgiliyi çağırmak ister gibi.
Saçları rüzgardan karışmış, dökülmüş omuzlarına...
Mavi gözleri, denizin derinliğini yansıtıyor.

Sizinle işi bitenlerin
Yabancılaşmak için
Tutarsızlıklar yaptığını gördüğünüzde
Ne olacağını merak etmeyin
Değişmesini de beklemeyin
"Kaçıyor !"

Dünya denen sahnede ,
Yaşamak seninde "Hakkın !
Ama unutma ;
Oyun bittiğinde ,
Işıklar söndüğünde ,
İzleyicilerin gözünde ,

Üzerimize yapışmayan sözler söyledik.
Uzun yolculuğumuzu düşün
Sen onu, karanlık bir tünele giren,
Ardından aydınlığa çıkan,
Kara tren gibi hayal et ,
Ben unutum sen de unut .

Sevda yarası taşıyanlar sonra ki girdiği her yüreğe ısırığını da götürür .

Yüreğine hasret düşmesin bir kere ;
Duyguların bileklerinden zincirlenmiş gibi
sonsuza dek esir yaşarsın .

Çoğumuzun başına gelmiştir ;
Gençliğin zirvesinde olduğumuz ,
Kanımızın kaynadığı günlerde ,
Tanımadığımız bir semtte ,
Bir daha karşılaşma imkanımız olmadığı ,
İki yabancı olduğumuzu bildiğimiz halde ,

İnsanlar, iki yüzlü berber aynalarına benziyor . Görmedikleri arka yüzde zihinlerinde oluşan yüzleri düşünüp menfaatlerinin hesaplarını yapıyorlar !

Görünen yüzde ise ,
Aldatılmışlık ve bizi aldattığını zanneden riyakar yüzlerin davranışlarını değerlendiriyorlar .

Normal aynalara bakıp seni seviyorum diyebilenler " Ruhuyla barışık insanlardır !"