Bazen bizim olmamışları sever .
Bizim olmamışların hayatına karışır.
Bizim olmamışları cezalandırırız ,
Mutlu, üzgün, tatlı, acı,
Ne varsa çevremize yansıtırız.
Bazı duyguları yakınken ,
Yoldaşlık , özel bağ kurabildiğimiz
Bizi anlayan bir varlığa sahip olmaktır.
Bunun illa ki bir insan olması gerekmez.
Zor ve acı günlerinizde
Yanınızda olacaklar ile ;
Nasılsın demeyi bile ,
Gereksiz sayacakları iyi tanıyın
İnsan kendi kuyusunu da ,
Dostluk ve kardeşliğin temelini de kendi kazıyor .
Giyindiğinde ,
Soyunduğunda ,
Çıplak giyinik ,
İnsan aynı insan ...
Düştüğünde kalktığında ,
Yattığında uyandığında ,
Ne uzun yıllar geçmiş üzerimizden
Seninle güldüğümüz o yerlere
Şimdi ruhsuz binalar dikmişler.
Su içtiğimiz tulumbayı sökmüşler,
Gölgesinde oturduğumuz dut ağacını kesmişler.
Acıyı keşfetmeden
Çıkarın yaşamanın tadını .
Senden önce dünyam boşmuş demeyin !
Dolu dolu görünün muhtaç görünmeyin .
İnsan doğumunu bilmez ölümünü anlamaz .
Az konuşup çok şey ifade edin.
Zamanımı şimdi gelmenin ?
- Bahar yüzlüm ;
Yıllar soğumuş ,
Umutlar benden geçip gitmiş ,
Kalmamış o deli kan ,
Dünyanın anlamsızlığına ,
Anlaşılması zor insanları ,
İçsel sorgulama yapabilmem ve
Anlayabilmem için ,
Zamanım dar !
Bana çiçek gibi insanlar lazım ...
Yaklaşınca kokusu hemen duyulacak !!
Muhabbetler edilir biter .
" Seven yürekler zamanı kilitler ! "
Gelse selam verse
Tek bir cümle yeter !
Sevilenler ne unutulur nede geçer ...
]Bugünümüzü yarına bağlayan,
Öncesinde yaşanmış, ilerde yaşanacak,
Sevincimizi besleyen, masum ne kaldıysa;
İzinden gittiğimiz çocukluğumuzdan geliyor...
Masumiyetin nadir görüldüğü bu hayatta,
Sabahları gülümseyerek de uyansak,


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!