Bir Annenin kendi hayat çilesi
Omuzlarına yük değildir !
İçindeki asıl ruhsal kargaşası ,
EVLATLARIDIR.
Uzun zaman önceleri ,
Şirin mi şirin mahallemiz ,
Erik dut ağaçlı bahçeli evlerimiz vardı .
Müstakil katlı çiçeklerle kaplıydı ...
O evlerde güzel insanlar yaşardı ...
Akşamları kapıların önüne kilimler serilirdi .
Huzurlu insanların her günü güzeldir…
Eskiden insanların ruhları daha güzeldi !
Keşke kaybettiklerimizin arasından ,
Güven duygumuza dokunmasalardı .
Mesafeler bu kadar açılmasaydı,
Herkes dürüst ve yardımsever yaşasaydı.
Hayatları griye boyayanlara
Neler yaşattığını takmayanlara
Derin ruh yaraları açanlara ...
Mutluluğun en güzel gülüşüne vardıklarında
Unutamayacakları bir Eylül dilerim.
Ve Eylül geldi !
Ve tabiat ;
Toprağın bağrından güneşe uzanan ,
Rengarenk çiçeklerini ,
Ağaçlar ,
Yemyeşil gülümseyen yapraklarını ,
Çelik kapısız, demir korkuluksuz ev iki sebeple olur:
Ya yoksulluk ya da güven.
Özgürlük ikincisidir.
Hayal kırıklığı mı yaşadın ?
Yaşamalıydın !
Bazı garip şeyler mi oldu ?
Olsun olmalıydı !
Hayatı keşfetmek ;
Öyle şehir ,devlet , kıta keşfetmek filan değildir .
Artık hiçbir şeydik .
Yoktuk hiç olmamıştık .
Seneler değildi yaşananlar .
Gün ay saat hiç gülmedik .
Birlikte hiç kahkaha atmadık .
Ağlamadık sevinmedik de !
Bir yaşamı yeniden düzenlemeye çalışmak ;
Bozulan bir şeyi sürekli tamir etmek gibi bir şey !
Eskiyor insan , eksiliyor bedenler ..
Beş üniversite bitirsen ne fayda !
Beden ağır işçilikten geçmiş "Ezildik be Usta !"
Yoksulluk içinde yaşayan sayısız insan var.
Şefkatten yoksunlar.
Sevgiden mahrumlar.
Nezaketten yoksunlar.
Adaletten mahrumlar.
Ahlaki olarak iflas edenler i


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!