Operet Şiiri - Serdar Tunçluer

Aşklar şehridir bu şehir,
Kimi zengin,çoğu fakir,
Kimi sever,kimi söver,
Konu komşu herkes bilir.

Asitane eski adı,
Bilmez ki herkes bu adı,
Taşı toprağı altından,
Istanbul bu şehrin adı.

Parke taşlı her caddesi,
Kagir evler kulübesi,
İşte şimdi başlıyor bak,
Bizim şehrin hikayesi.

Penceresi gül saksılı,
Çerçevesi kardan beyaz,
Camlarına perde asmış,
Rengi sarı kirli biraz.

Cumbasında tablo gibi,
Yanak elma, dudak kiraz,
Kardan beyaz bir teni var,
Ellerinde taze kiraz.

Nazar ettim görmedin mi,
Naz mı ettin yoksa biraz,
Kelli felli mintanımla,
Sana geldim anla biraz.

Bir kerecik işmar etsen,
Anlamam mı sandın beni,
Köyden bugün gelmedim ki,
İşsiz biri sanma beni.

Herkes bilir mahallenin,
Bilinen bir kişisiyim,
Sakın sanma aylak beni,
Mahallenin berberiyim.

Tak tak diye bu ses de ne,
Kalbim tekliyor mu gene,
Yoksa gören birimi var,
İspiyoncu kim bu kere.

Jilet Sami uyansana,
Traş için geldim sana,
Nedir halin böyle senin,
Sapsarıdır benli tenin.

Dur be koçum patladın mı,
Rüya gördüm çakmadın mı,
Tam kertine gelmiş iken,
Yaptığını anladın mı.

Jilet Sami kendine gel,
Komşuyuz biz terzi berber,
Son zamanlar halin garip,
Bizim Sami gitti gider.

Yok be komşum rüya bu ya,
Ah bir rüya olmasa ya,
İşin gücün yok mu senin,
Sonra bana uğrasan ya.

Gitti gider terzi Kamil,
Küs mü gider belli değil,
Şimdi biri çıka geldi,
Boş kalmak mümkün değil.

Kalın ense geniş belli,
Boyun uzun koca elli,
Berber Sami sen mi dedi,
Benim dedim ne demeli.

Tek perdahlık dedi tenim,
Dikkat ette kesme tenim,
Bak şu densiz serseriye,
Jilet Sami adım benim.

Emrin olur beyefendi
Otur şöyle başlayalım,
Hiç görmedim önceleri,
Neredensin tanıyalım.

Mahallenin yenisiyim,
Bela arar birisiyim,
Tanırmısın bakkal Sat 'ı,
Kiraladım onun katı.

Penceresi gül saksılı,
Çerçevesi kardan beyaz,
Bizim hatun perde asmış,
Rengi sarı kirli biraz.

Niye rengin soldu senin,
Sami beyaz oldu tenin,
Dikkat etsene kardeşim,
Köpük oldu bak her yerim.

Hay utanmaz be arlanmaz,
Yeri buramı etmenin,
Yetiş koş sen git helaya,
Abdesthane mi bu yerin.

Jilet Sami kavak gibi,
Çakıldı hem düştü yere,
Onca sesten tüm komşular,
Hepsi geldi baktı yere.

Sami duydu içlerinden,
Tanıdık bir aşina ses,
Kalk köftehor düştün yine,
Çarşaf seki döndü sele.

Bıktım artık bu halinden,
Uykucu sen bir de tembel,
Kalk da yıkan bura evin,
Rüya gördün kendine gel.

Yıllar yılı bıktım diyen,
Aysel onun kadınıydı,
Penceresi gül saksılı,
Güllü Aysel ilk aşkıydı....

Aşklar şehridir bu şehir,
Kimi dertli kimi sefil,
Kimi ağlar kimi gider,
Herkes kendisini bilir.

Istanbul şimdiki adı,
Dünya bilir hep bu adı,
Böyle gelmiş böyle gitmez,
Bir gün düzelir bu yadı.

Asvalt oldu her caddesi,
Gökdelenler aşk kubbesi,
Biri başlar biri biter,
Istanbul'un hikayesi.