Onsuz; onursuz, umutsuz ve fütursuzca sevdi.
Kalp kırıklarını bir kenara bırakmış,
kör ebe gibi dönüp dururken etrafında.
Yalnız, apansız uzaktan dön diyemediği tüm duyguları
karşısında,
gizemli aynada baktığı sadece kendi değildi.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta