Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Belki bir gün benden bıkabilirsin
Üzersin, canımı sıkabilirsin.
Müebbede mahkûm, esirsin bende
Bu yürekten nasıl çıkabilirsin! ?

Doyuncaya kadar, doyumsuz iştah...
Arkası; pişmanlık ve hazımsızlık…
Bir çözüm bulamaz, gelse feriştah!
Hastalık, şişmanlık ve bakımsızlık…

Sağır bir pazar günü duymamış, feryadımı
Koca bomba bir daha dönmüş, beş nisan için.
Etrafımda kim varsa, 'Onur' bilmiş, adımı
Sürünmeyi öğrendim, ölüm ne, insan için?

Ölü yaşamlar vardır, viranelerde
Felç olmuş insanlar, durmuş saatler…
Erimiş perdeler, pencerelerde
Geri tepmiş, dibe vurmuş hayatlar...

Bakışların kalmış, uzak ellerin
Bedeninse çoktan olmuş, ellerin
Yokluğunda kabre dönen ellerin
Toprak fonundayım, ölüyorum, gel!

Sen, benim dünyamın tek güneşisin
Şaşkın, ışığından habersiz, gafil...
Hem sevincin, hem de hüznün eşisin
Ben, bir karıncayım sensiz, sense fil...

Boşalan beynimin kiracısısın
Yorgun yüreğimin külhancısısın.
İçime sığmayan, taşan mutluluk
Kalbimin, devasız son sancısısın.

Hangi etiketin esaretidir?
Hansel’le Grathel masalda kalsın.
Mangal yüreklerin cesaretidir
Bu masal, bambaşka bir isim alsın.

Gelip, yüreğime girebilseydin
Hiç tanımadığın seni bulurdun.
Gönlümde kendini görebilseydin
Mutlaka kendine âşık olurdun!

Adım adım Hakk'a doğru, el ele...
Nasıl yardım eder, söyle; el, ele?
Aynı bedendeyse uyar, el ele.
O Nur ellerimde, artık alsana!