Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Kırıntılar verdim, kuşlarım oldu
Huzurla yürüdüm, yollar arkamda.
Sevgiliyle yazım, kışlarım oldu
Bilekte kelepçe, kollar arkamda.

Kefenim sırtımda, zehir aşımda

Yelkovan, akrebin umurunda değil!
Karşılık verir mi hiç ercesine?
Diğerinde ise ısrarlı meyil...
Kendini altmışa biçercesine!

Nasıl da çırpınır, kavuşmak için!

Deli bir çağlayan hayat ters dönmüş
Köpüren sularla güreşmekteler
Kulaçlar çırpınış ümitler sönmüş
Güç belâ kurtulmuş bekleşmekteler

Koca bir ormanın ortasındalar

Allah aşkı yaza yaza bitmiyor
Gece gündüz bu sarhoşluk yitmiyor
Düşüncem O olmuş, bir an gitmiyor
O yüce Varlık’ta yok olmuşum ben!

Şükür, yüreğimde sevgi teklendi!
Her sokak başına bir iz koymuşsun.
Yıllar yılı bir bu adres beklendi
Yol, özüme çıktı, meğer oymuşsun.

Paralel düşlerin esirleriyiz
Bu aşk, varılmaza götürür bizi.
Sevda sanatının son pirleriyiz
Allah’a bıraktık, O görür, bizi.

Gurbetten gurbete uzansa, teller
Ozan değerini ne bilsin, eller!
Kim bağrına basar, misafir eyler?
Elbette, mekânı olur, oteller.

Ölü yaşamlar vardır, viranelerde
Felç olmuş insanlar, durmuş saatler…
Erimiş perdeler, pencerelerde
Geri tepmiş, dibe vurmuş hayatlar...

Bakışların kalmış, uzak ellerin
Bedeninse çoktan olmuş, ellerin
Yokluğunda kabre dönen ellerin
Toprak fonundayım, ölüyorum, gel!

Sağır bir pazar günü duymamış, feryadımı
Koca bomba bir daha dönmüş, beş nisan için.
Etrafımda kim varsa, 'Onur' bilmiş, adımı
Sürünmeyi öğrendim, ölüm ne, insan için?