Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Aşkım, bir sağanak yağmurca iner
Taş mısın, üstünden süzülür, gider?
Toprağım, pınarla bana geri ver
Zemzem Kuyusu’nun verdiği gibi...

Tutam tutam duygu sardım
Şiir yazdım, kâğıtlara
Yüreğimle yakıp yakıp
Gönderdin, ciğerlerine!

Seni yazdım, sana vardım

Uzak ovalarda çalıntı üçgül…
Üç kök yaban yoncam, üç kızım, üç gül…
Zorlu yağmurlarda ben sırılsıklam
Üç damla yağmura hasret bir tirfil*...

Geceler mengene, içimi sıkar
Hasret yankılanır, küsüşlerimde.
Ne kadar bağırsam, sessizlik çıkar
Sağanak gözyaşı, gülüşlerimde…

Ben uyurum, özlem her an uyanık

Her güne umutla, mutlu uyanış
Sevgili’ye günden güne yakınlık…
Huzurlu sessizlik, yürekte yanış
Her adımda ünden üne yakınlık...

Bütün hücrelerde o ritmik atış

Ölüm sarı yansır hastanın yüzüne
Sonbahar yaprağının yeşiline
Pişerken yiyeceklere
Yanarken kâğıda değer sarı davet
Kızarmadan önce meyveye

Sevgi paylaşmaktır bir bardak suyu
En güzel yerinde bölmek uykuyu
Bakmak telefona gülümseyerek
Hissedebilmektir aynı duyguyu

Telepatik güçlü bir bağ kurmaktır

Topla bakışlarımı canım
Sakla belleğinde
Çıkar ruhu cendereden
Dinmemecesine akarken
Yönlendir gözyaşlarımı çölüne
Bitir kuraklığı

Ben sevmeyi bildim sevgi borcum yok
Aşk mahkemesinde davam kalmadı
Sıktım yüreğimi damla suçum yok
Sevdadır fışkıran yer gök almadı

Demirleşmiş kalbim balyozum olmuş

Deli bir çağlayan hayat ters dönmüş
Köpüren sularla güreşmekteler
Kulaçlar çırpınış ümitler sönmüş
Güç belâ kurtulmuş bekleşmekteler

Koca bir ormanın ortasındalar