Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Gözlerine çamların yeşili düşmüş
Bir parça gökyüzü…
Mavi mi mavi! ..
Bir de ben...
Acemice, sessizce...

Ozanım sazına dokunduğunda
Yüreğin içinde huzur duyulur.
Hasret türküleri okunduğunda
Gönle buram buram sevgi koyulur.

Bazen bir bozlaktır, bazen de deyiş

Kabirlere inilince
Münkir’le Nekir gelince
Sorulacak ince ince
İman namaz oruç ne var

İşlerin kalmış yarıda

…………………Çağın salgını
…………………Yuva yıkanı...
…………………Yakaladı mı
…………………Salmaz yakanı

Ne çabuk uyuma zamanı gelmiş?

Kâğıt umursamaz, telâş kalemde!
Sözcükler yaralı, tutsak, elemde…
Çaresizlik sarmış, dört bir yanımı
Teslim bayrakları kalmış, kalemde.

Hep ağlattılar yağmuru
Ben güldürüyorum
Defterini dürüyorum acıların
Öldürüyorum kederi hüznü melankoliyi
Senli şiirler örüyorum
Duygularımıza tıpatıp uyan

Aşkımız yağıyor bulutlarımdan
Aç avuçlarını sevgi biriktir
Okyanus taşıyor umutlarımdan
Böylesine tufan belki bir ilktir

Gönlümden boşalan yaşlar dinince

__________________SEVDA_____KAVŞAĞI

_________kavşağına girmişim_____bir kere sevdanın
_______yeşili görmüş arabalar_____vızır vızır
__________________arkamda_____önümde
____________üstüme gelenleri_____sorma

Her kilometre taşına
‘Seni seviyorum! ’ diye
Yazdım, her şeyin başına
‘Seni seviyorum’, diye.

Yüreğinde duyarak gel

Uykulu kentlere yorgun taşıtlar
Salınarak akar, sabaha karşı.
Kalemler uyanık, uyur kâğıtlar
Şiir olup çıkar, sabaha karşı.