Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Erkek evde ışır, yanar ateşse
Duman mutlulukla çıkar bacadan.
Bir baş belâsıysa, çekilmez eşse
Kadın, çaresizse kaçar kocadan.

Sen, can evimdeki müzmin sancısın
Bakışın, kalbimde gezinen bıçak...
Vur, bir kez daha vur, aklım sancısın!
Cellât gözlüm, öldür, oldu olacak! ..

Gözlerinin akı görünmez hundan
Adını unutmuş farksız Mecnun’dan
Ne kasaba ne de köy olur bundan
O geçse de ondan geçmez diyorlar
İflah olmaz derde düşmüş diyorlar.

Bile bile lâdes, aşk denen oyun
Bir tünelin sonu, başka bir tünel…
Emanet dünyayı kenara koyun
Cennetin bir ânı, dünyaya bedel!

Eller uzanıyor, şüpheli eller...
Beller bükülüyor, riyakâr beller…
Güven, arkadaşlık, dostluk, sevgi, aşk...
Neler götürüyor içimden, seller! ..

Korku ormanında cesaretimsin
Pastadan evdeki esaretimsin.
Biz aynı çarmıha mıhlananlarız
Ben senin dünyanım, sen ahretimsin.

Çapraz rüyalara isyanımsın sen
Cennetten çalıntı bir ânımsın sen.
Çılgınca sevildin, ölürcesine!
Canımın özüsün, iç canımsın sen.

Yürek gaza basınca
Dil frene basmalı!
İnsanların hasınca
Demeyeni asmalı!

İstersen yak beni, külümü savur
Külümde de Senin aşkın bulunur.
Bedenin içinde bu ruh kavrulur
Sana feda olsun beden, ruh, Onur!

Ben seni görür görmez, canımdan da çok sevdim
Yüzündeki anlamdan tanıdım, seni bildim.
Elestü’de yan yana söz vermiştik, Allah’a
Sen hatırlayamadın, ben yabancı değildim.