Onur Bilge Şiirleri - Şair Onur Bilge

Biz, aynı ayrılıkta boğulmuşuz, ölmüşüz
Biz, aynı aydınlıkta dirilmişiz, gülmüşüz.
Bir’e doğru, el ele varmak için yıllarca
Ayrı ayrı yerlere, ölmeden gömülmüşüz.

Bakışlarınla aşka kandığımı bilseydin
Gözlerini kırpmadan gözlerime bakardın
Ne büyük bir sevdayla yandığımı bilseydin
Koca dünyayı bile tek kibritle yakardın

Bilseydin göklerinde çılgınca döndüğümü

Onur BİLGE

Bu sabah, işe gitmek için kurduğum saat yedide çaldığında, uyanmakta zorlandığım zamanlarda yaptığım gibi sağa sola dönmeye başladım. Yastığımı düzeltiyor, rahatıma uygun şekiller almaya çalışıyor, sanki yeniden uyumaya hazırlanıyordum. Oysa kalkmalıydım. Çok vaktim yoktu. Mutlaka yapmam gereken şeyler vardı; duş, kahvaltı, giyinme, makyaj…

Bir de uyumaya hazırlanmak! Beş dakikacık daha… Olur mu? Nasıl kalkacağım ya?

Bir yıldız yağmuru göz kamaştıran
Bakış dayanılmaz gözler uçurum
Aşkındır onları romanlaştıran
Birkaç saniyede neler okurum

Kirpikler inerken ışığım söner

Ellerimle ördüğüm bu ağa düştüm
Kurtulmak istedikçe, battım, gömüldüm!
İlmek boynumda idi, koparamadım
Mutluluğa bir çıkış, yol bulamadım!

Ateşlere vursan, hiç duman vermez
Kendisi de yemez, ele de vermez.
Cimrilik; bir belâ, ateşten gömlek...
Yaşamak pahalı; bedava, ölmek.

İlk günde nasılsa öyledir insan
Var mı onu başka huya sokacak?
Nefs-i emmarede böyledir insan
Balsa koyulacak, yağsa kokacak.

Dakikalar, yılanlar örneği çoğalıyor
Boşa geçen zamanlar boynuma dolanıyor.
Dünya, hep aynı hızla, aynı yere varıyor
Onur, ukbadan değil, dünyadan pay alıyor.

Hayat, boşa koşma, yakalanmam ben
Gündüzlü geceli olsan, ne çare!
Beklentiler yaktı, daha yanmam ben
Aşkımın eceli olsan, ne çare!

Enflasyon için baş başa vermişler
Fakat kafalar boş, boşa vermişler.