Aşk denen o çok büyük o süslü kelimenin
Anladım ki her kalpte sonu yalnız heceymiş
Bir ömrü feda etsen o büyülü sinenin
Anladım ki her kalpte sonu yalnız geceymiş
Aklını esir alan o delice sevdanın
Kırık düşler birikir eski günler çağırır
Yalnızlık sofrasında her gün aşklar anılır
Ölüm değil ayrılık sevenleri ayırır
Yalnızlık sofrasında hüzün ekmek sayılır
Hatıra hançerleri kından çıkar saplanır
Bir defter arasında beklemeye mahkûmum
Gözyaşı gülüyüm ben kurusam da dururum
Bahar yeniden gelse tekrar olsa bir kumum
Gözyaşı gülüyüm ben kime açsam kururum
Ne ateş var ne duman ben Kerem’in külüyüm
Bu bir kavga değil hırçın bir sevgi
Dünyayı avucuma koysam bir türlü
Bu yangın da değil volkanik sevgi
Küslüğe barışa uysam bir türlü
Takipte gölgenim sözünde yankı
Her yanım diken ve kan açmadı hiç aşk goncam
Gönül topraklarımda gözyaşlarım sel oldu
Fallarda da yok dedi son papatyam üç yoncam
Yürekte can tutuştu yandı bitti gül oldu
Sineme vurdu hançer kılıç kında gül oldu
Aşkı kim icat etti hangi asır hangi yâr
Yapay zekâ çağında antika bir derdim var
Sanal dünya dönüyor vermiyor ruhuma kâr
Yapay zekâ çağında antika bir kalbim var
Algoritmalar yazar aşka dair tüm kodlar
Zor gelen sevdan varsa sakın onu hiç anma
Takvim yaprağı döner inan sana dar gelir
Yürek yarasıdır bu kabuk tutmaz hiç sanma
Her gün kanasan da sen kader sana zor gelir
İsmini fısıldarsın her akşam üstü ele
Yollarda bekledim geçersin diye
Son bir sözün varsa ne dersin diye
Veda etmemiştin edersin diye
Son bir sözün varsa ne dersin diye
Gölgem kaldı yollarda yüzüm saklı aynada
Kara sevdadan yana dönülmez bir yastayım
Gönlüm öyle kırık ki eşi yok bu dünyada
Çıkamazsın tahtıma ben aşkta nadastayım
Büyüttüğüm o gülün dikeni bana kaldı
Unutup bir an seni biraz ben dese gönlüm
Vefakâr olmayıp da sana benzese gönlüm
İnledikçe aşkla sen gülse o sese gönlüm
Vefakâr olmayıp da sana benzese gönlüm
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!