Bakışlarda donmuştu söylenmemiş o cümle
Hatıralar kalbimde yavaş yavaş derlendi
Kalp emanet ederken anlamadım ki kimle
Aşkı ömür sanınca her kelime kirlendi
Çok konuştun durmadan anlam yerde süründü
Gittim ama bitmedi
Kalbimden hiç gitmedi
Aşkı bana yetmedi
İstanbul’u özledim
Sesin düşer geceme
Kaç gönüle uğradım kaç sevdadan geçtim ben
Alnıma yazılmışsın hep bahtımda sen kaldın
Gözümden akan yaşı yüreğimle içtim ben
Kirpiğe yazılmışsın hep saklımda sen kaldın
Alkışlar zayıf kalır senin coşkun yanında
Sen ömrümde rüzgâra verdiğim yıllarsın
Solarken açar diye baktığım dallarsın
Uzun yıllar bıkmadan çıktığım yollarsın
Solarken açar diye baktığım dallarsın
Tarifi mümkün mü böyle duygunun
Geceyi gündüzü değil şaşırmak
Yorgun gözlerime tatlı uykunun
Haram olmasıdır sensiz yaşamak
Sesini duydun mu hiç bülbüllerin
Ayrılığı biz değil iki kalp arasında
Kör duvarları ören sebep kullar konuşmuş
Dikeni kan akıtan siyah gül yarasında
Acı çeken kalp olmuş uzak eller konuşmuş
Sözler hep aşk aşk derken asıl niyet gizlenmiş
Ne olur sevgilim yüzüme bakma
Bir gün sende beni terk edeceksen
Ne olur sevgilim ömrümü yakma
Bir gün sende beni terk edeceksen
Aşkımız efsane olsun dilerim
Günümüzde sevdalar gözyaşı dökmek için
Kalplerde ne heyecan ne de artık öz kaldı
Ferhat ile Şirin’in yüzüne bakmak için
Şimdiki âşıklarda zannetme ki yüz kaldı
Onlar efsane oldu aşk için dağ yıkıp da
Gönül radyom ilk defa çalıyor bir senfoni
Hem kalp yansıması bu hem gözlerin bir dansı
İkiz ruhtan geliyor bu ilahi armoni
Kalbim derin fasılda tuttu aşk frekansı
Kanımda akan ritim ruhta titreşen sinyal
Dokunmadan bu kalbin buzlarını erittin
Gözünün ışığını gören alev kıskanır
O soğuk yıllarımı kalbimden alıp gittin
Öyle yakıyorsun ki saran ateş utanır
Yıllardır susuz kalan bedenimin canısın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!