Onlar ki! Kazma ve kürek,
Dünden bugüne kardeşler.
Onlar ki! İnsan ve toprak,
Ademden beri kardeşler.
Kazma,kürek, insan, toprak,
Dördü bir yerde dört kardeş
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzeldi yüreğinize sağlık
Saygılar kaleminize
Karamanlı Âşık Çağlari
ve yerlerni betona bırakan toprak
beton gibi duygusuzlaşan insanoğlu
artık bu dörtlü sadece daltonlar gibi olmuş
güzel ve anlamlıydı saygılarımla
şiiri okuyunca ölümü mazar kazmayı defin merasimi aklıma geldi...
köyde yaşadığımız yıllarda ölen kişilerin mezarını imece usulu ile kazardık ...şimdi o sevap işleme bile nostaji oldu...
tebriklerimle ersoy kardeşim
Gönülden kutlarım kaleminize sağlık
Mesut Özbek
ANLAMLI DİZELERİNİZİ KUTLARIM.. DOST SELAMLAR..
anlamlı paylaşımınız için teşekkürler muzaffer bey. selam ve dua ile.
Anamı güzel dizeler;pay çıkarmak gerek..Kutluyorum.Sevgilerimle esen kalınız.Erdoğan Vural
Onlar ki! Kazma ve kürek,
Dünden bugüne kardeşler.
Onlar ki! İnsan ve toprak,
Ademden beri kardeşler.
Kazma,kürek, insan, toprak,
Dördü bir yerde dört kardeş
Onlar ki! Ölümlü kardeş.
Kazma,kürek, insan, toprak.
Çok anlamlı ve güzel bir kısa çalışma,kutlarım yazan güçlü kaleminizi ve yüreğinizi.Saygı ve sevgiler...
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta