Fesleğen gibidir bazı insanlar,
Dokunmadan anlaşılmaz kokuları,
Sessizce saklar içlerindeki baharı,
Bir temasla açılır kalp kapıları.
Bir dokunursun
Ellerini uzatırlar sana,
Sevgi dökülür avuçlarından,
Şefkat olur, sarar ruhunu usulca.
Kalabalıkta kaybolmuş gibidirler,
Herkes gibi yürür, konuşur, yaşarlar,
Aynı gökyüzüne bakar gözleri,
Ama başka bir alemi taşırlar.
Onlar
Sevginin özüne varmış olanlar,
Aşkı yük değil, nefes bilenler,
Kendini ve seni ruhundan tanıyanlar,
Görmeden gören, bilmeden bilenler.
Ve bir gün karşılaşırsan böyle biriyle,
Dur biraz hisset o eşiği,
Bir sırlar bahçesi aralanır önünde,
Kapısı aralık, yolu derinliği.
İçeri girmek senin cesaretin,
Geri dönmek senin seçimin,
Ama bil ki o an, o karşılaşma
Kalbine bırakılmış bir izdir derin.
Kayıt Tarihi : 2.05.2026 14:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!