Öngöremedim Şiiri - Fırat Şan

Daha güzel olur sanıyordum, öyle sanmıştım. Geriye bakmayınca geride bırakırım sanmıştım. Öyle olmuyormuş işte, çok yol gidince anladım. Karşımdaydın, öylece karşımdaydım. Bu kadar yolu karşımda dimdik durmuş hayalini bulmak için mi yürüdüm? Ama geriye bakmamıştım ben, geride bırakmıştım ben. Şimdi bu kadar yolu unutmak için mi yürüdüm? Ya da hatırlamak için mi? Sensizlik başıma ağrılar getirip duruyor, gerçekten uzaklaşırken tek gerçeğe yakınlaşmışım gibi hissetmeye başladım ara sıra. Başaramıyorum sanırım sensizliği, ruhumda bir yerler bana beni eksik hissettirmeye başladı. Uzakta bir köy var dediler, tüm köylerden kovuldum seni söyleye söyleye, seni söylene söylene. Yüzüme bakmıyorum artık, yüzüm bakmıyor bana artık. Sen nasıl iğrenç bir güzelliksin ve sensizlik neden bu kadar çirkin! Bunca yol yürüdükten sonra görüyorum seni karşımda, sensizliğinle dimdik karşımdasın. Tüm sensizliğinle muhtaç bırakmışsın beni kendine! Bu nasıl bir sensizlik, bu nasıl acı bir sessizlik! Daha güzel olur sanıyordum, öyle sanmıştım. Öngöremedim, öngöremedik, tüm insanlığın kusuru bu, öngöremezdik. Zira bilimin öngöremediği bir zaman dilimidir sensizlik…