Ben, önde olanların eşiğine hiç varamadım.
Gündüzler beni tanımadı;
Gece, ismimi usulca eski duvarlara yazdı.
Sonra duvarlar konuşmaya başladı.
İnsan, kendi sessizliğini
Dinlemeye mahkûm edilince
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Güzel şiirdi, anlam doluydu;
Bu hüzünlü eseri ve değerli şairimi yürekten kutluyorum.
En içten selam ve saygıyla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta