Ona Şiiri - Senem Günel

Yaşanmışlığını saklarım bu sevdanın,
Bir ben yaşamışımdır bir de sevdam,
Aldanmam korkaklığımın sesine yine severim,
Haykıramadığım duygularımla,
Anlatamadığım, senden başka kimseyle paylaşamadığım dünyam da yaşarım umutlarımla, küçük mutluluklarımla...
Sensin umudum, sensin sigaramdan çektiğim her nefeste içime dolan yalnızlığım,
Yorgunluğumsun, yorulmuşluğum...
Çaresiz değilim sen varsın,
Bir düşsem biliyorum ki arkamdasın...
Kim yasaklar ki seni bana?
Senden başka kimsesi olmayan yüreğime bu sevdayı kim yasaklar?
Aşamadığım yolların gücü,
Kıramadığım tabuların ışığı oldun...
Su içtiğin bardak olmak isterim zaman zaman dudaklarına dokunmak,
Giydiğin kazak olmak isterim her an tenini hissetmek
Senin olmakmış mutluluk, seni yaşamak.
Yarım kalmış bir resmin son kalemisin sen,
Karanlıkta kalmış, son bir ümitle ışık arayan bir çiçeğin umudusun...
Ben sana getirdim umutlarımı, sana getirdim mutluluklarımı,
Gökyüzünün berraklığını, güneşi, yıldızları getirdim,
Dünyayı getirdim yalnızca ikimize ait olan dünyayı..
Sana olan bakışlarımda saklı hüzünlü bir şarkının bana kattığı anlam,
Apansız ve deli gibi atan yüreğimde saklı seni kaybetme korkusu...
Yalnızlığım senin yanında alamadığım soluklarla yalnızlaşmaya başladı...
Yarım kalsın istemiyorum bu sevda,
İstemiyorum umutlarım bir rüzgarla savrulsun,
Seninle çoğalmalı dünyam,
Seninle yaşatmalıyım içimdeki çocuğu,
Ve ben bir kez bütünleşmeliyim tarifi olmayan bu sevdayla...