On Yedim İntihar Şiiri - Mirhan Çam

Henüz aşk
meyve vermemişti,
Misket oynayıp
Sokakta
Kavga etmemiştim.
Takılmamıştı kursağıma
Yırtık ayakkabım.
Kokarken hâlâ sokaklar
Ekmek arası domates,
Umutluydum.
Benim yaşım on iki
Henüz bahardım.

Çok geç olmuştu.
Büyümek
En çokta o içime oturmuştu.
İllegal düşüncelerim
Okul denilen o illet yerde
Hazırola durmuştu.
Bakmayın okul dediğime
O atölye senin
Bu atölye benim
Çocukluğum ölmüştü.
Hayat işte, sen ne dersen de...

Paslandı biraz ellerim
Ve semtimin köşeleri
En güvenli yerimdi benim.
Hayatta en çok,
Kendim sahip çıkmıştı bana
Kendim adam olmuştum.
Dalaşıp sokakta
yine kendim sarmıştım
Sarhoş yaralarımı.

Sen nolursun
korkma benden.
Benim çocukluğumu
aldılar ellerimden.
Okuyup adam olmak isterdim
ama,
Hayat işte,
beş paralık dünyada,
Hiç kuruşluktuk biz..

Yaşım benim şimdi
On dokuz oldu!
Oysa ben
On yedimde, intihardım.