Dün Gece Yaşananlar Şiiri - Mirhan Çam

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Mirhan Çam
30

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Dün Gece Yaşananlar

Dün gece kaldırımda yattım
Bana kimse böyle soğuk sarılmamıştı
Yağmur dolmuştu gözlerim
Çeketimde ıslaktı, Allah kahretsin
Eskiydi, cebide delikti zaten
Ah ulan baba insan hiç terziye gitmezmi!
Neyse, Hem Paramda kalmamıştı ki

İki çocuktu arkamdakiler,
bende sarhoştum, yani yarı çocuk sayılırım
Uzaktan paralı adam sandılar herhalde
Arkadan koca kütüğü indirdiler kafama
Yağmaladılar bütün bedenimi
Zaten neyim vardı sanki

Hayal meyal hatırlar oldum
Birazda geçti üstünden ama
Bir on iki yıl kadardı altı üstü
Çocukken asma salıncağımız vardı
Aynı mahallede oturup
Farklı hayatlar tüketiyorduk
Ama ağacın altındaki asma salıncakta
Gülüp oynaşıyorduk birlikte

Yine birgün sen bana, ben sana geldim
Bizi tanıştırdıktan sonra,
Boş kalmıştı o salıncak
Biz seninle samimiyetten ağaçları,
kelebekleri konuşur olmuştuk
Papatya, ve birtakım
büyüyünce hayallerini topladık seninle ,
Parktaki Nişan törenimizin
Taçlarının parıltılarına taktık onları
Bütün bi mahallenin çocukları
Bizi konuşur olmuştu heryerde

Ah bee benim salak kafam
Çocuktuk işte
Masum geliyordu öpüşmek
Gerçi bence hala masumdur öpüşmek
Ama seni öpünce o akşam
baban beni öyle bi dövmüştü
Kemiklerimi sızlatan o bu değilde
Anama kadar sövmesi olmuştu
Kim bilir sana da nasıl kızmıştır

Birkaç gün gelmemiştin okula
Seni görmek için kalbim nasıl atıyordu
Acaba kızgınmıydın bana
Yada üzülmüşmüydün Halime
Heyecanla seni bekliyordum

İki hafta geçti, Gelmedin
Aklım değildi derste falan
Merakım Sadece sendin
Haaa birde baş harfinin yazdığı
O çok sevdiğin kolyende
bende kalmıştı
Sanırsamda altındı
Onu sana geri vermek istiyordum

Okul çıkışı çocuklarla yürürken
Komşulardan duydum taşındığınızı
O gün eve gidip nasıl ağladığımı
Annem biliyordu sadece
Erkeklikten taviz vermemeye çalışıyordum
Meğersem kendimi çok tutmuşum
Her neyse

Sen gidince dersleri asmaya başladım
Zaten hayatımda hiç doğru gitmedi
Onbeşimde babamı kaybettim
Artık evin erkeği bendim
Babamı kaybedince anladım
Erkeklerinde ağladığını
Gözyaşlarım kurumadan daha
Sanayide çalışmaya başladım
Malum hayatla kavgamız erken başladı

Sonra en büyük buhran geldi başıma
Bir akşamın iş çıkışında yıkıldım
Magandanın biri trafikte
kazaya sebep olmuştu
On yedime girdiğim gün
Elinde bir hediyeyle
Annemin cesedine kavuştum
Daha reşit bile olmadan
Alkolün en dibine vurdum

Neyse bunlarda artık hayat hikayesi...

dün gece kaldırımda yattım
Bana zaten kimse sarılmamıştı
Yağmur yağıyordu uyandığımda
Kafamdan al kanlar suya karışmıştı
Ceplerimi yokladım zaten boştu

Sonra rüyam düştü birden aklıma
Elimi boynuma attım
O hep taktığım kolyen yerinde yoktu
Yağmalayıp kemirmişlerdi sanki beni
Yağmur kaynar sular gibi eritip
Yaktı buz gibi bedenimi

Veletler ala ala son güzel şeyleri
Alıp kopardılar beni hayattan
Senin kolyeni
Babamın ceketini
Anamın saçlarının telini

Dün gece kaldırımda yattım
Bana zaten kimse sarılmamıştı
Kafamdan al kanlar suya karışmıştı
Yağmur dolmuştu gözlerimden sokağa
Beni hayattan koparabildiler sonunda
Zaten yaşamıyordum ya

Dün gece kaldırımda yattım
Sabaha kadar ağladım
Gözlerimi yummadan tekrar yere
Erkekliğin en âlâsını yaşadım

Dün gece ben
Hemde en erkekcesinden
sabaha kadar ağladım

Mirhan Çam
Kayıt Tarihi : 3.10.2026 00:04:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!